थोड़ी दुर साथ चलो – अहेमद फ़राज़

નવા વર્ષની શરુઆત થઈ ચૂકી છે અને સાથે સાથે થોડાં મારા અંગત મિત્રો અને થોડાં આપણાં બ્લોગર મિત્રોએ પોતાના જીવનને મીઠા મધૂરા એવા સહજીવનના રસમાં તરબોળ કરવાની પણ શરુઆત કરી દીધી છે…


ઈશ્વરે આપેલું આ મજાનું જીવન ક્યારેક ટૂંકુ લાગે ક્યારેક લાંબું… પણ જ્યારે ગમતીલું એવું “કોઇ” આપણું હમસફર બન્યું હોય ત્યારે તો એવું થાય કે આ દિવસો, આ પળ આમ જ થીજી જાય… જેટલો સમય મળે, ઓછો પડે, ટૂંકો પડે… !!!


જીવનની બધી પળો – વિષમ હોય કે અનુકૂળ, મજાની હોય કે સંઘર્ષ ભરેલી, પણ આવું કોઇ સાથે હોય તો સમયની દરેક પળ સહેલાઈથી વહ્યા કરે… એકબીજાને સાથ આપતા રહી, જીવનના ધોરી માર્ગ પર સડસડાટ દોડતી કારની જેમ આપણે પણ આરામથી આખરી મુકામ સુધી માર્ગમાં આવતા અનેક માઈલસ્ટોન્સ ને પસાર કરતા રહી શકીએ…


અહેમદ ફરાઝ સાહેબની આ ગઝલ પણ એના જેવી જ કંઈક વાત કરે છે. દરેક શેરમાં દિવસ-રાત-નશો-હોશ-આવતીકાલ-ચિરાગ વગેરે રૂપકો સજાવીને એમણે ખુબ સરળ શબ્દોમાં વાતો કરી છે. જીવનનો ધોરીમાર્ગ અનેક ડાયવર્ઝન્સથી ભરેલો, અનેક સ્પીડબ્રેકર્સ અને ગાબડાઓથી ખરબડચડો બનેલો, અણધારા વણાંકોવાળો, અને અનેકવિધ અજાણ્યા લિફ્ટ માંગનારાઓથી ભરેલો છે… જીવન જેટલું પણ મળ્યું એટલું એકબીજાના હાથમાં હાથ પરોવીને માણવું એમાં જ એની સાર્થકતા છે… મજા છે…


પણ મને લાગે છે કે હવે હું વધારે બોલું એના કરતાં ગઝલને જ બોલવા દઈએ


અને હા, પંકજ ઉધાસના સ્વરાંકનમાં આ ગઝલ સાંભળવા ગમે એવી બની છે.

कठिन है राहगुज़र, थोड़ी दुर साथ चलो,
बहोत कड़ा है सफ़र, थोड़ी दुर साथ चलो.


तमाम उम्र कहाँ कोई साथ देता है ?
ये जानता हुँ, मगर थोड़ी दुर साथ चलो.


नशे में चूर हुँ मैं भी, तुम्हे भी होश नही,
बड़ा मज़ा हो अगर थोड़ी दुर साथ चलो.


ये एक शब की मुलाक़ात भी ग़नीमत है,
किसे है कल की ख़बर, थोड़ी दुर साथ चलो.


अभी तो जाग रहे है चराग़ राहों में,
अभी है दुर सहर, थोड़ी दुर साथ चलो.


तवाफ़-ए-मंज़िल जानाँ हमें भी करना है,
‘फ़राज़’ तुम भी अगर थोड़ी दुर साथ चलो.


- अहेमद फ़राज़

तमाम उम्र = આખા જીવન માટે
शब = રાત,
ग़नीमत = આશીર્વાદ સમાન,
सहर = સવાર,
तवाफ़-ए-मंज़िल = આખરી મુકામની પ્રદક્ષિણા [तवाफ़ કા઼બાની ફરતે ફરવાની વિધીને પણ કહે છે.]
जानाँ = beloved

Filed under: Favorites, اردو, ગ઼ઝ઼લ , -ahmed faraz-, -अहेमद फ़राज़-