પ્રેમનું મૂલ્ય !! …. કોણ જાણે ?

આજે એક અંગ્રેજી વાર્તા વાંચી અને ગમી તો મન થયું કે એનો અનુવાદ અને સાથે એનો “Mood” થોડો હળવો કરીને મૂકું….

“
એક વખત એવું થયું કે એક ટાપુ પર બધી લાગણીઓ ભેગી રહેવા માંડી….. આનંદ, દુ:ખ, જ્ઞાન, અને બીજી ઘણીય… સાથે પ્રેમ પણ..

એક દિવસ એ બધી ને ખબર પડી કે એ ટાપુ ડૂબી રહ્યો છે… એટલે એ બધી પોતપોતાની હોડી અને વહાણ બનાવીને ટાપુ ખાલી કરી દેવાનું ચાલુ કર્યું…. ફક્ત એક પ્રેમ સિવાય… પ્રેમે એવું કશું કર્યું નહિ…

ફક્ત પ્રેમ જ હતો જે આખરી ક્ષણ સુધી ટકી રહેવા માંગતો હતો..

હવે જ્યારે આ ટાપુ ઘણુંખરું ડૂબી ગયો, ત્યારે પ્રેમ મદદ માંગવા માંડ્યો … [મુરખનો સરદાર .. ]

એટલામાં સમૃધ્ધી એક ભવ્ય વહાણમાં પસાર થઈ બાજુમાંથી…તો પ્રેમ બોલ્યો.. “સમૃધ્ધી, તું મને તારી સાથે લઈ જઈશ ?”… તો સમૃધ્ધી બોલી, “જા જા, મારા વહાણમાં જગ્યા જ નથી ને.. આ બધું સોનુ ને ચાંદી ક્યાં મૂકીશ હું ??” …

ત્યાં તો એની પાછળ જ આડંબર એના “સરસ મજાના” વાસણમાં તરતો તરતો જઈ રહ્યો હતો.. તો પ્રેમએ એને પૂછી જોયું… “મને મદદ કરીશ તું ??”… તો એ કહે, “હટ.. તું તો આખેઆખો ભીંજાઈ ગયો છે.. તને બેસાડીને મારે મારું વહાણ [!!!] બગાડવું નથી … “

હવે એને દુ:ખ નજીક આવતું દેખાયું … તો એણે પૂછ્યું, “મને તું બચાવીશ ??” … “ઓ પ્રેમ, હું એટલો દુ:ખી છું કે મને મારા હાલ પર છોડી દે.. હું તને નહિ બચાવી શકું…”

આનંદ પણ ત્યાં જ પસાર થતો દેખાયો…. પણ એ એટલો આનંદમાં હતો કે પ્રેમનો સાદ એને સંભળાયો જ નહિ….

~~~~~~~~~

અને ત્યાં જ પ્રેમને એક અવાજ સંભળાયો, “ચાલ પ્રેમ, મારી સાથે… હું તને લઈ જાઉં …” એક વડીલ માફક એણે પ્રેમને લઈ જવા માંડ્યો…. અને પ્રેમને ખુબ જ અહોભાવ અને અત્યંત ખુશી થવાને લીધે એટલુ પૂછવાનું પણ ભાન ન હતું કે એ ક્યાં જઈ રહ્યા હતા !!!

જેવા એ બંને સૂકી ભૂમિ પર આવ્યા કે પ્રેમને મૂકીને એ પોતાના રસ્તે જતો રહ્યો… “એ કોણ હતો??”, પ્રેમએ વિચાર્યું… પ્રેમને પોતાના પર થયેલો ઉપકાર યાદ આવતાં જ એણે જ્ઞાનને પૂછ્યું, “એ કોણ હતું જેણે મને બચાવ્યો ??” ….

“સમય .. “, જવાબ મળ્યો ..

“સમય ?? ….. કેમ ?”, પ્રેમએ પૂછ્યું …

 જ્ઞાનએ સુંદર સ્મિત સાથે ડહાપણથી જવાબ આપ્યો ..

 ”કારણ કે એ સમય જ છે જે પ્રેમનું સાચું મૂલ્ય જાણે છે … “

”

Filed under: Abstract, Stories, ગુજરાતી , -પ્રેમ-, -વાર્તા-, -love-

તમે જ તેને મળ્યાં હોત તો??

હું નથી માનતો શ્રી મહેન્દ્રભાઈ મેઘાણીને કોઇ ન ઓળખતું હોય… એમણે ગુજરાતી સાહિત્યમાં અને ખાસ તો લોકો સુધી પ્રેરક વાંચન પહોંચાડવામાં જે યોગદાન “મિલાપ” સામયિક દ્વારા અને ત્યાર પછી તેમાંથી વીણેલાં લેખોને સંકલિત કરી ને બનાવેલ પુસ્તકો “અર્ધી સદીની વાંચનયાત્રા” ભાગ ૧,૨ અને ૩ દ્વારા આપ્યું છે તે ખરેખર અવિસ્મરણીય છે… અને તેનાં માટે એમનો જેટલો આભાર માનીએ તેટલો ઓછો પડે…

“અર્ધી સદીની વાંચનયાત્રા ભાગ-૧” માં પાનું ક્રમાંક ૫ પર એક ખુબ સુંદર વાત શ્રી સુમંત દેસાઈ દ્વારા લિખિત મુકવામાં આવી છે…. અને મને થયું કે એ જરૂર જીવન પુષ્પ માટે એક પાંખડી બની રહેશે… તો પુસ્તકમાં આપેલાં જ શબ્દો અહીં મૂકું છું…

તમે જ તેને મળ્યાં હોત તો??

નાનકડી એક વાર્તા છે.
એક માણસનું જીવવું ઝેર થઈ ગયું. આશાનું એક નાનકડું કિરણ પણ ક્યાંય નજરે ચડતું નહોતું. એને થયું કે આ જીવનનો અંત લાવ્યે જ છૂટકો. શહેરની વચ્ચેથી રેલવે પસાર થાય ત્યાં જઈને, ગાડી આવે ત્યારે પાટા પર પડતું મૂકવાનું તેણે નક્કી કર્યું.

પણ ઘેરથી નીકળતાં બીજો પણ એક સંકલ્પ તેણે કર્યો કે, રસ્તામાં જે માણસો મળે તેમાંથી એકાદ પણ જો એના તરફ જોઇને જરાક સ્મિત કરે, એ સ્મિત વડે એના અંતરમાં લગીર હૂંફ પ્રગટાવે, તો મરવાની યોજના પડતી મૂકીને ઘેર પાછા ફરી જવું.

……. હવે એ વાતને ત્યાં રાખીએ. એ માણસનું પછી શું થયું, તે જવા દઈએ. પણ એક સવાલ થાય છે : એ માણસ ઘેરથી નીકળ્યો પછી, રસ્તામાં કદાચ તમે જ એને સામા મળ્યા હોત તો ? – બોલો, એનું શું થાત ? ત્યાંથી ઘેર પાછા ફરવાનું કારણ તમે તેને આપી શક્યા હોત ? જરા વિચારી જોજો !

- સુમંત દેસાઈ

————————————————————————————

Filed under: Stories, ગુજરાતી , -મહેન્દ્ર મેઘાણી-, -મિલાપ-, -સુમંત દેસાઈ-, -gujarati-, -mahendra meghani-, -sumant desai-

EVERYBODY,SOMEBODY,ANYBODY,NOBODY

This is a story about 4 people named EVERYBODY,SOMEBODY,ANYBODY and NOBODY.

There was an important job to be done and EVERYBODY was sure that SOMEBODY would do it.

ANYBODY could have done it, but NOBODY did it.

SOMEBODY got angry about that becouse it was EVERYBODY’s job.

EVERYBODY thought that ANYBODY could do it, but NOBODY realised that EVERYBODY would not do it.

It ended up that EVRYBODY blamed SOMEBODY, when actually NOBODY accused ANYBODY…….

Filed under: English, Stories , -વાર્તા-