કોલેજના દિવસો

મિત્રો,

કેમ છો ?? મજામાં હશો… સિડનીમાં લેન્ડ કર્યું તેના બીજા કલાકથી જ જે કામમાં વ્યસ્ત થયેલો તે આજ સુધી ચાલુ જ છે… અને આવીશ ત્યાં સુધી કદાચ ચાલુ રહેશે…

અહીં આવ્યા પછી જરા પણ કંઈ પોસ્ટ કરવાનો સમય નહોતો મળતો… પણ મિત્રોનાં બ્લોગ્સ સમયાંતરે Visit કરી લેતો હતો … એક દિવસ “દાગ઼ દહેલવી” ની એક ગઝ઼લ જે Drafts માં રાખી હતી તે અહીં Publish કરી દીધી..

અહીં જ્યારે રજા હોય કે સમય મળે તો ફરવાનું ચાલુ જ રાખ્યું છે.. ઘણી બધી યાદો ભેગી કરી લીધી છે મમળાવવા માટે… અને આ ટૂર વિશે ચોક્કસ લખીશ…

ગઈકાલે મારા મિત્ર દિવ્યેશએ અમે લોકો એ MCA દરમિયાન કરેલા વાર્ષિક સમારંભોમાંથી એકનો વિડીયો ઓનલાઈન મૂક્યો … અને એમાંથી મેં ગાયેલું એક ગીત ખાસ અલગ કરીને મને લિંક મોકલી… એના માટે એનો ખુબ ખુબ આભાર

આ અને ઓલમોસ્ટ બધાં જ વાર્ષિક અને Fresher’s Welcome સમારંભોમાં મારું Anchoring રહેતું અને અમારા બધા દોસ્તો કાંઈક ને કાંઈક તો નાટક કે Skit કરીએ જ… બૌ મજાના દિવસો હતા બધા જ… અને આ વિડીયો જોઈને તો ઘણુંબધું યાદ આવી ગયું …

આ ગીત ૨ વર્ષો પહેલાંનું છે… આશીકી ફીલ્મનું કુમાર સાનુએ ગાયેલું ગીત – “ધીરે ધીરે સે મેરી ઝીંદગી મેં આના” …

વિડીયોવાળા ભાઈએ Edit  કરી દીધું છે અને ફક્ત અઢી-ત્રણ મિનિટનું જ રાખ્યું છે…

આ ફંક્શનમાં શરુઆતથી Anchoring અને બીજી Events ને manage કરવામાં મગજની એવી કઢી થઈ ગયેલી કે મને ગીત ભૂલી જઈશ એવું લાગતાં સાથે Lyric-chit રાખીને ગાયેલું …

ચલો તો ફરી કામે લાગીએ…

Filed under: Abstract, ગુજરાતી, મારી કૃતિઓ , -મગજનું દહીં-, -યાદો-, -college days-, -memories-

…છે ઘણાં …

મિત્રો,
આજે એ કૃતિ પોસ્ટ કરું છું, જેનું મહત્વ મારાં માટે કદાચ મેં લખેલી બીજી કોઇ પણ કૃતિ કરતાં વધું છે…ભલે rules ના હિસાબે એ થોડી નબળી હોય…. … અને એનું આ મહત્વ એટલાં માટે કે એ મેં મારા કોલેજનાં થોડાં છેલ્લાં બચેલાં દિવસોમાં લખેલી, ૪ વર્ષ પહેલાં, મારાં એ જુનાં દિવસો માટે…golden days…

જીવનનાં અટપટાં રસ્તા પર હમસફર મળ્યાં છે ઘણાં,
જીવનભર સાથ આપે એવાં હમદર્દ મળ્યાં છે ઘણાં…

છતાં હજી સુધી એ સમજાયું નથી અમને,
શું કામ આપણો સાથ અધવચ્ચે છોડી દે છે ઘણાં…

છોડી ગયાં આપણને એમની વાતો શું કામ કરવી,
ખુદાની કૃપાથી આ પ્રિય દોસ્તો મળ્યાં છે ઘણાં…

દોસ્તો, એક સવાલ પૂછું તમને ? નથી લાગતું
તમને, કે દિવસો અહીં ઓછાં મળ્યાં છે ઘણાં ??

ત્રણ વર્ષો સુધી કોલેજને ધુત્કારતાં રહ્યાં, છેલ્લું
સેમ આવ્યું ત્યારે દિવસો જુનાં યાદ આવ્યાં ઘણાં…

ભૌતિક નીકટતાં ન રહે આપણી વચ્ચે તેથી શું થયું ??
દિલ આપણાં સૌનાં મિત્રો, નીકટ છે ઘણાં…

જુદાઈની આ વેળા છે, સમય વીતાવીએ હસી-ખુશીથી,
એકાંતમાં રડવાનાં તો હજી દિવસો છે ઘણાં …

Filed under: ગુજરાતી, મારી કૃતિઓ , -અછાંદસ-, -યાદો-, -college days-, -gujarati poem-, -memories-