ગણિતના જાણકારોને કદાચ “<=>” ચિહ્ન જાણીતું હશે.
કામ(Work) <=> ફરજ(Duty), ગણિતનું આ ચિહ્ન એવું કહે છે કે “કામ અને ફરજ સમાન છે”.
શનિવારે મોડી સાંજે હું અને મારો મિત્ર(આ નામનું એક સુંદર મુવી પણ છે.) હૈદરાબાદ સેન્ટ્રલ મૉલમાં કંટાળો દુર કરવાના ઈરાદે ફરવા ગયા. કારણ કે મહિનાનું છેલ્લું અઠવાડીયું અને એના પ્રતાપે થયેલી ખીસાની (અવ)દશા, એ બંને હકીકતમાં અમને મૉલમાં બીજા કોઇ ઈરાદે જવા દે એ વાતમાં માલ નહોતો, ગમે તેટલી ઈચ્છા હોય તે છતાં !!
હા, તો ત્યાં મારો એ મિત્ર ડિસેમ્બરમાં એના લગ્ન માટે કરવાની ખરીદી ધ્યાનમાં રાખી ને શુઝ સેક્શનમાં જઈ ચઢ્યો. અને એને એક શુઝ ગમ્યાંયે ખરા. હવે એણે જે પીસ ડિસ્પ્લે માટે મૂક્યો હતો તે પહેરી જોયો પણ માપ કરતા જરા મોટો હોવાથી સેલ્સબોયને બોલાવી યોગ્ય માપ લાવવા કહ્યું.
હવે શરુ થાય છે આ પોસ્ટને જન્મ આપનારો ઘટનાક્રમ. મેં એને કહ્યું કે તું અત્યારે તો ખરીદીશ નહિ તો સેલ્સબોય પાસે ખોટી કસરત ના કરાવીશ. કારણ કે સામાન્ય સંજોગોમાં આ આખી ખેતી(!!!) કોઈ ત્યારે જ કરે અને કરાવે જ્યારે સાચે જ ખરીદી લેવાનો મૂડ હોય, રીયલી સામાન્ય સંજોગોમાં જ. હવે તું જોયા પછી પણ જો એમ કહીશ કે નથી લેવા તો એ ભાઈ અત્યારે મોડી સાંજના સમયે થતી આવી મગજમારીથી ગરમ થશે જ. બોલશે કાંઈ જ નહિ પણ ખોટી માથાકુટ કરાવવા માટે અંદરથી તો ગાળ જ દેશે. તો દોસ્ત કહે કે એવું કશું નહી. ચાલે બધું. અને મેં પણ ત્યારે કશું કહ્યું નહિ.
એટલામાં પેલા ભાઈ માપની જોડી લઈને આવી ગયા. મિત્રે પહેરીને જોયું. અમારી વાતો થઈ કે સરસ છે, લઈ લેવા જેવા છે ને એવું બધું. હવે સ્વાભાવિકપણે પેલા સેલ્સબોયે કહ્યું કે “સર, પેક જેસી કદા(તેલુગુમાં) ?? પેક કર દું ના?” … તો મિત્રે પણ સ્વાભાવિકપણે કહ્યું કે “હમ તો સિર્ફ દેખ હી રહે થે.”
અને પેલા ભાઈના ચહેરા પરના હાવભાવોએ પણ “સ્વાભાવિકપણા”ની શ્રેણી હેઠળ પોતાનું રૂપ જાહેર કર્યું… !! અમે બંનેએ એ બરાબર notice કર્યું.
અને અમે ત્યાંથી આગળ ચાલી નિકળ્યા. ત્યારે મેં એને કહ્યું કે મેં તને પહેલા જ કહ્યું હતું ને કે એ ભાઈ ગરમ થશે. તો એણે કહ્યું કે “એ તો એની ડ્યુટી છે.” મેં કહ્યું કે એ એનું કામ છે, નહિ કે ડ્યુટી કે ફરજ. અને ત્યાર પછી અમારી વચ્ચે દલીલો થઈ. તો એ કહે કે બંને એક જ કહેવાય. તું સાબિત કરી બતાવ એ બંને વચ્ચે નો ફરક…
તો મેં એને કહ્યું કે તું રાત્રે ૩ વાગે તારા પપ્પા કે મમ્મીને માટે ડોક્ટરના ઘરે દોડે એ ફરજ હેઠળ કરે. અને ઓફીસમાં જે કરે એ કામ કહેવાય. શુક્રવારે સાંજે ૬-૩૦ એ તને જો તારો PM ૩ કલાક જેટલું કામ આપે તો તું સ્વાભાવિકપણે (ફરી પાછું આ જ “પણું” !!??) પહેલાં તો ના જ પાડે અને પછી જો એ સાહેબ કહે કે, ભાઈ “It’s damned urgent, we need to do it today itself.” અને તારે મને-કમને કરવું જ પડે તો તું દુનિયાભરની ગાળો દઈને એ કામ કરે. હવે, તું સોમવારે ઓફીસ આવે અને તને ખબર પડે કે શુક્રવારે ૩ કલાક માથકુટ કરીને હેરાન થઈને કરેલું કામ ગણતરીમાં લેવામાં નહિ આવે… જે વસ્તું માટે તે એ કામ કર્યું એને કાઢી નાંખવાનો નિર્ણય કરવામાં આવ્યો છે કારણ કે ક્લાયંટને લાગ્યું કે એને એની જરૂર નથી. તો તને કેવી લાગણી થાય ??? અને એવી જ લાગણી પેલું રાત્રે ૩ વાગે દોડતી વખતે ના આવે. હવે મારા મિત્રે તો વાત સ્વીકારી કે નહિ એ એટલું મહત્વનું નથી, પણ હું એ ચીજ વિચારતો રહ્યો.
તમને શું લાગે છે ??
શું સાચે જ “કામ” <=> “ફરજ” ?? કે પછી “કામ” <≠> “ફરજ” ??
Filed under: Abstract, ગુજરાતી, મારી કૃતિઓ , -કામ-, -ફરજ-, -મગજનું દહીં-, -મિત્ર-, -મૉલ-, -હૈદરાબાદ-, -duty-, -friend-, -gujarati in hyderabad-, -mall-, -work-



મારા del.icio.us બુકમાર્ક્સ જુઓ.
નવી પોસ્ટ વિશે મફત SMS મેળવો.
પાંખડીઓ પરના ઝાકળબિંદુઓ…